Is het een bioscoop of is het een duikboot?

De Nieuwe Kolk te Assen is sinds 15 maart jl. officieel in bedrijf. Uiteraard zijn wij de bioscoop in dit multicultigebouw gaan testen. Na vier inspecties kwamen we tot de volgende conclusie: Back to the drawing board!

In en om het gebouw vallen ons direct een aantal zaken op. We beginnen ons bezoek met het parkeren van de auto in de nieuwe parkeergarage onder De Nieuwe Kolk.
Zodra je de parkeergarage inrijdt ontdek je dat de parkeergarage gebouwd is voor kleine two-seaters. Met een wat grotere auto haal je de bochten alleen met moeite in één keer.

Als je wilt weten welke films er draaien heb je pech. Zo is er nergens te zien terwijl je in de veel te lange rij voor de kassa staat welke films ze draaien en wat je bioscoopkaartje dan kost. Dit zul je aan de kassamedewerker moeten vragen of het is een verrassing als je betaalt. Het lijkt er op dat er in de toekomst wel informatieschermen gaan komen maar wanneer dat zal zijn, dat is net zoals de kosten van je bioscoopkaartje een verrassing.

Op het moment dat we de bioscoop inlopen doet het ons optisch erg veel denken aan een ziekenhuis; de ziekenhuisgeur ontbreekt alleen nog. Wat er mist is het donkere sfeervolle bioscoopgevoel. Denk daarbij aan de rode vloerbedekking en het schemerige licht. Maar het wit, paars en groen van De Nieuwe Kolk laten zo’n bioscoopbeleving niet meer toe. Je komt er trouwens wel snel achter dat je toch niet in een ziekenhuis bent. Het norse personeel waar “service met een lach” niet in hun woordenboek voorkomt werkt mee aan deze gevoelens waardoor het erger voelt dan een ziekenhuis.

Déjà vu.

We vervolgen onze weg naar de zaal maar dat doen we niet voordat we wat versnaperingen hebben gekocht. Helaas komen we weer in een wachtrij te staan, die waarschijnlijk weer door het slome personeel is ontstaan. En ook nu weer verbaast het ons dat er geen prijslijst zichtbaar is. Het personeel blijft schijnbaar graag anoniem, personeel bedanken kan je wel vergeten (lees: er worden geen naamkaartjes gedragen).

Aangezien 4 van de 5 zalen in de kelder verstopt zijn, gaan we naar beneden, waar we overigens geen gebruik kunnen maken van onze hypermoderne gadgets omdat de kelder is ingericht als een kooi van Faraday. De trap die we gebruiken om de kelder te betreden was ooit wit, maar deze is sinds de opening duidelijk niet meer schoongemaakt. Aan één kant van de trap is de leuning van glas. Nog afgezien van de scherpe punten aan de bovenkant zitten er ruimtes tussen de glazen panelen waar je makkelijk achter blijft haken met je jas of tas.

Vastgeplakt met ducktape.

We komen terecht in zaal 2 waar we welkom worden geheten door een prachtige Praxis lichtslang die met ducktape is vastgeplakt. Wat opvalt is dat 1 op de 10 stoelen oranje is wat doet denken aan een actie koop 10 krijg er 1 gratis.

Na alle reclames is het tijd voor de film. Alleen het licht staat nog aan, pas na ruim 2 minuten gaat het eindelijk uit. Maar zoals je al verwacht had stopt het hier niet want de sleutelbewaarder van De Nieuwe Kolk is niet langsgewipt en de deur staat nog open, iemand uit de zaal was ons voor met het sluiten van de deur “and the show goes on”.

En dan in een film zonder pauze komt dan toch dat ene moment dat je het niet langer vol kan houden, je moet naar het toilet. Nu komt de beenruimte goed van pas en loop je makkelijk voor iedereen langs. Ook al geeft de belettering aan dat bij de toiletten staat, kijk toch maar liever even verder.

In dit nieuwe “groene” gebouw verwacht je op zijn minst sensors op de urinoirs en kranen; niets is echter minder waar. En de handdoeken liggen nat en verfrommeld om de kraan of in de wasbak.

Vergelijking.

Conclusie.

Wij gaan nog even wachten tot dat De Nieuwe Kolk helemaal af is en er mooie nieuw blond in dienst is genomen voordat wij weer voet zetten in De Nieuwe Kolk.